Dlaczego taki tytuł?..Myślałam dość długo jaka nazwa byłaby odpowiednia, aż w końcu zapytałam siostrę o zdanie i za 3 minuty Ania wykrzyknęła - Flashback,co oznacza wspomnienie,retrospekcje. Pomyślałam- mam to!..pasuje ponieważ chcę aby mój blog był związany głównie z fotografią. A zdjęcia to przecież wspomnienia, zatrzymanie chwili, historia, echo naszych przeżyć.. Mam nadzieję ,że jak już znalazłeś się na tej stronie to pooglądasz chwilę i wyrazisz swoje zdanie.
Why this title? I was wonder a long time what name would be good and finally I ask my sister for opinion , and just after 3 minutes Ania shouted "Flashback" - that is mean memoirs, narration. I thought - I have this!..that matched because I want to my blog would be about photography. So photos it is memoirs, history, echo from our experiences... I hope that if you are on this web , you watch a little and maybe annotate. Welcome! (sorry for my not perfect english :P)
środa, 13 czerwca 2012
Szczere spojrzenie.
Każdy z nas pragnie być takim obdarowywany.
Czasem nie trzeba wiele by rozchmurzyć czyjś burzowy dzień - wystarczy uśmiech.....eksperymentujmy! :)
Mnie tam czasami ciężko się uśmiechnąć do obcych osób, a sama potem marudzę że nasze społeczeństwo jest zamknięte w sobie. A sama powinnam zacząć od siebie! Chociaż wśród swoich czuję się jak ryba w wodzie. Słodka kizia-mizia! To Twój piesio? :)) Pozdrawiam Cię serdecznie Marysiu!
A nie to niestety nie moj, ale zaprzyjazniony piesio o imieniu Dżaga ;) No jasne, ze nie jest latwo kazdego obdarowac uśmiechem...ale to jednak przełamuje bariery i sprawia , ze jest lzej i przyjemniej...i jest też dobrym wyjsciem z kłoptotliwych sytuacji :P Ja to tez wsrod bliskich czuje sie swietnie i swobodnie a przy obcych nie do konca umiem byc soba i żucać co mi ślina na jezyk przyniesie ;)
uśmiech, lub obecność pewnych osób ;* ...
OdpowiedzUsuńtak..też,też :]
OdpowiedzUsuńMnie tam czasami ciężko się uśmiechnąć do obcych osób, a sama potem marudzę że nasze społeczeństwo jest zamknięte w sobie. A sama powinnam zacząć od siebie! Chociaż wśród swoich czuję się jak ryba w wodzie.
OdpowiedzUsuńSłodka kizia-mizia! To Twój piesio? :))
Pozdrawiam Cię serdecznie Marysiu!
A nie to niestety nie moj, ale zaprzyjazniony piesio o imieniu Dżaga ;)
OdpowiedzUsuńNo jasne, ze nie jest latwo kazdego obdarowac uśmiechem...ale to jednak przełamuje bariery i sprawia , ze jest lzej i przyjemniej...i jest też dobrym wyjsciem z kłoptotliwych sytuacji :P
Ja to tez wsrod bliskich czuje sie swietnie i swobodnie a przy obcych nie do konca umiem byc soba i żucać co mi ślina na jezyk przyniesie ;)